جمعه، اسفند ۰۸، ۱۳۸۲


زندگي يعني گوش کردن به نوار پيانو مورد علاقه ات ٬ زندگي يعني نگاه کردن به گوشتکوب روي ميز و تجسم کردن زماني که يکي باهاش مي زنه توي کله ات ٬ زندگي يعني بري پيش محسن بالاي کوه قليون بکشي ... زندگي يعني تا صبح بشيني سر حليم صبح ورق بازي کني ... زندگي يعني چيزبرگر با پنير اضافه ... زندگي يعني بندري با نون اضافه ... زندگي يعني بري لب جاده توي کثيف ترين رستوران دنيا ٬ خوشمزه ترين ديزي دنيا رو بخوري ... زندگي يعني دم در سردخونه واسه دوستات گريه کني ... زندگي يعني با قورمه سبزي سلف نسکافه بخوري ... زندگي يعني نصفه شب از ديوار خونه بچه ها بالا بري و صداي روح در بياري ! ... زندگي يعني يه روز براي هم بميري و شايد يه روز با مشت و لگد به جون هم بيوفتي ... زندگي يعني نصف شب قاطي کني و براش اس ام اس بفرستي ... زندگي يعني توي يه کوچه قديمي به صداي جوي آب گوش کني و غرق اون بشي ... زندگي يعني به يه درخت خشکيده نگاه کني اما زندگي رو توي اون ببيني ... زندگي يعني به يه ماشين زنگ زده نگاه کني ٬ اما حرکت رو توي اون ببيني ... زندگي يعني به يه ديوار کج نگاه کني و بگي راه ما صافه و ديوارها کج اند ... زندگي يعني وقتي که دستش رو توي دستت محکم فشار ميدي حس کني که خوشبخترين مرد زميني ... زندگي يعني وقتي که روي تخت بيمارستانه براش گريه کني ... زندگي يعني يه شمع که روز روشن ميشه ... يه روز هم خاموش ... اما مي دوني ٬ اگه از نورش و حرارتش استفاده کني ٬ هيچ وقت از خاموش شدنش ناراحت نميشي ...
مازيار ...