۱.
دلم هوس لواشك كرده ... از اون لواشكهايي كه توي جاده شمال ، كنار جاده ، طرفهاي پلور مي فروشن ... آره از همون لواشكهايي كه هرچي كثيف تر مي شوند خوشمزه تر مي شوند ... همونهايي كه هميشه مگسها روشون دارن باهم بازي مي كنند ... مي گن اين مگسها هستند كه لواشك رو خوشمزه مي كنند ... مگه مگس با زنبور چه فرقي مي كنه ! زنبور آب دهنش ميشه عسل ! ما هم كلي مي ريم پول مي دهيم و عسل رو مي خريم ! اما بيچاره مگس ها هر وقت روي غذايي مي شينند ، اون غذا رو مي ريزيم دور و با مگس كش ميوفتيم به دنبالشون !
۲.
مي خوام درد و دل كنم ... اما دردي توي دل ندارم جز درد بي دردي ! دلم واسه گريه كردن ... واسه غصه خوردن تنگ شده ... واسه دويدن ... واسه شب بيداري ... واسه سيگارهاي پشت سر هم ... واسه كوبيدن مشت توي ديوار ... واسه دل گرفتن دلم تنگ شده ...
درد بي دردي بد درديه ... بد درديه ...
۳.
عين شين قاف ...
چه روزها زود مي گذرند ... يا شايد هم دير ... هر مدلي كه روزها مي گذرند، عادي نمي گذرند ... روزها با كلي دلخوشي مي گذرند ...دلخوشي هايي كه هر چي بيشتر بهشون فكر مي كني ، احساس خوشبختي در وجودت بيشتر ميشه ، خوشبختي كه خودتم هنوز باورش نكردي ... هنوز توي شوك هستی ... نمي توني باور كني كه دنيا چقدر قشنگه ... زندگي چقدر زيباست ... آسمون چقدر آبيه ... به چشمات شك مي كني كه چرا آسمون پر از دود شهر رو اينقدر آبي مي بينه ... به بيني ات شك مي كني كه چرا توي اين هواي كثيف داره بوي زندگي رو بو مي كنه .... به گوشهات ... كه حتي صداهاي ناهنجار بوق ماشين ها رو مثل نت هاي موسيقي كنار هم مي چينه و يه سمفوني تحويل اون مغزت ميده ... به خودت شك مي كني ... كه نكنه خواب هستي و داري اين همه خوشبختي رو خواب مي بيني ... نه تو بيداري مازيار ... تو بيداري !
دنياي واقعي بيشتر وقتها تلخ و زشته ... اما وقتي كه دنيا بخواهدش زيبا بشه ... حتي از روياها هم رويايي تر ميشه ....
مازيار
پ ن : اين ۱ و ۲ و ۳ چه ربطي به هم داشتند ؟!